Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Filter by Categories
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397
دی 1398
دی 1399

76   بهجت صدر (1388-1303)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : بدون عنوان

امضاء: «Sadr» (پایین راست)
رنگ­‌روغن روی بوم
61×107 سانتیمتر
تاریخ اثر: اوایل دهه 1340
پیشینه:
این اثر متعلق به یک مجموعه معتبر می‌باشد.

برآورد قیمت

12000 - 8000 میلیون ریال

قیمت فروش

قیمت فروش : 8,000,000,000 ریال

درباره اثر

در میان نقاشان نوگرای دهه چهل، بهجت صدر یکی از شاخص‌ترین زنان نقاش نواندیش بود که در به چالش کشیدن فرهنگ بصری زمانه خود با نمایش آثاری متفاوت و با گرایش به نقاشی انتزاعی، سهم بسزایی در شکل‌گیری مدرنیسم در ایران داشت. ویژگی اصلی کارهای صدر در این دوره درک عمیق او از جهان انتزاعی با کمترین دلبستگی به پارادایم‌های آشنای بومی ایران بود. در حالی‌که دیگر نقاشان طبیعت‌گرای هم‌عصرش همچون ابوالقاسم سعیدی و سهراب سپهری به کشیدن فرم درختان روی آورده بودند، نوع مواجهه و شیوه کار صدر آنچنان متفاوت و مدرن بود که کارهایش در حکم بیانیه‌ای از هنر مدرن به حساب می‌آمد. به همین خاطر او را باید هنرمندی بدعت‌گذار و همواره در پی یافتن معنایی تازه از نقاشی به مثابه خلق رویدادی تصویری بر گستره بوم قلمداد کرد.

در مجموعه آثار دهه چهل که اثر حاضر نیز نمونه‌ای ممتاز از آن دوره است، صدر توانسته با صراحت بیشتری به بازنمود هنر مدرن ناب با تکیه بر دریافت‌هایش از زیبایی‌شناسی غربی بپردازد. در این اثر نقاش از رکود در رنگ‌آمیزی در کارهای اولیه‌اش ـ با چیرگی رنگ‌های  قهوه‌ای و اخرایی تیره ـ بیرون آمده و با حال و هوایی تازه رنگ‌های نارنجی و زرد و سبز در پسزمینه را با نیرویی فزاینده در نقاشی‌هایش وارد کرده است. او در میانه جهان شکل‌های آزاد و نامنظم به دنبال ظهور زبانی نو از چیدمان شکل‌های هندسی از برخورد خطوط ضخیم سیاه و عمودی (همچون تنه درختان) بر بستر رنگ‌های روشن و درخشان بود. این خطوط درخت مانند در مرکز تابلو، عنصر شکلی و مفهومی درختان هستند که در حیات هنری وی یکی پس از دیگری ظاهر شده و پس از تغییرات ساختاری، بنیاد کارهای بعدی او را بنیان نهادند.

تابلوی پیش‌رو، حاصل تجربیات نقاش در عرصه نقاشی مدرنیستی و نقطه غایی در نیل او به الگویی نظام‌یافته در درک مفهوم انتزاع، با استفاده از خطوط سیاه راست‌قامت است که یک دهه بعد از ترکیب‌های مستقیم و عمودی خود خارج شد و شکلی مواج و سیال به خود گرفتند؛ تلاشی هنرمندانه برای ایجاد رابطه‌ای دیالکتیک، میان تصویر واقعی و اشکال انتزاعی بر گستره بوم. گرایش صدر به استفاده از نقشمایه‌هایی همچون درختان با بیانی کاملاً انتزاعی در مرکز اثر، فرصتی است برای شکوفایی اندیشه‌ورزی نقاش در ساحت جهان انتزاع مدرنیستی.