Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Filter by Categories
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397

43   مارکو گریگوریان (1386-1304)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : بدون عنوان

ترکیب مواد روی بوم
65×155 سانتی‌متر
تاریخ اثر: 1347

پیشینه :
این اثر توسط مجموعه‌دار خصوصی فعلی
از مجموعه استاد پرویز تناولی در سال 1377 خریداری شده است.

برآورد قیمت

1,600 - 1,200 میلیون ریال

قیمت فروش

قیمت فروش : 1,500,000,000 ریال

درباره اثر

مارکو گریگوریان نخستین هنرمند مدرنیست ایرانی است که از متریال خاک و کاهگل در آثار خود استفاده کرده است. با توجه به دغدغه‌­های او نسبت به جنسیت عناصر ارائه‌شده و رسانه هنری، می‌توان وی را از آغازگران تجارب نو در مدرنیسم ایرانی به شمار آورد. مارکو در این اثر، با بهره‌گیری از ابعادی نامتعارف و کارمایه­‌ای نوآورانه، در صدد بیان رویکردی بدیع از نگاه جستجوگر، ظریف و خلاق یک نقاش ایرانی در نیمه­ دوم قرن بیستم است؛ یعنی دقیقاً دهه 1960 میلادی. جریان‌های هنری پست‌مدرن همچون پاپ و مینیمالیسم، در این دوره که مقارن است با خاتمه واپسین شیوه‌های مدرن در امریکا، برخی از هنرمندان ایرانی را تحت تأثیر قرار داده تا با کاربست مواد و ترکیب­‌بندی­‌های تازه، ابداعاتی در نقاشی نوگرای ایرانی را به تماشا گذارند. یکی از شاخصه‌های مهم هنری مارکو گریگوریان، علاوه بر تجاربی در فضاسازی پاپ، نزدیک شدن به نوعی مینیمالیسم است که با به‌کارگیری کاهگل در برجسته‌­سازی و بعدنمایی سطح اثر با تأکید بر ماده‌ای جدید در نقاشی تجلی پیدا می‌کند. سابقه­ این طیف از آثار وی به اوایل دهه­ چهل خورشیدی و نمایش مجموعه‌­ای از آنها در مرکز هنری واکر در مینیاپولیس امریکا (1341) باز می­‌گردد. بعد از آن گزیده­‌ای از این آثار در انجمن ایران و امریکای تهران (1350) و کمی بعد در نمایشگاه گروه آزاد به نمایش گذاشته می‌­شوند. از این زمان به بعد بارها شاهد کارهای خاکی و کاهگلی وی در نمایشگاه‌­های مختلف داخلی و خارجی هستیم.

اوایل دهه­ 1340 خورشیدی اهمیت به سزایی در جریان­‌شناسی نقاشی مدرن ایران دارد که مکتب هنری سقاخانه از جمله مهم‌ترین آنهاست. با اینکه بسیاری از نقاشان و نحله­‌های فکری تحت تأثیر جریان سقاخانه قرار می­‌گیرند، اما تعدادی دیگر از نقاشان ایران، ازجمله مارکو گریگوریان امکانات متفاوتی از بیان تجسمی را می‌­آزمایند. مارکو به خاک از منظری معنوی و توام با یک روح سرزنده­ شرقی می‌پردازد که شخصاً آن رانشانه­‌ای از آفرینش و تولدی تازه می­‌داند. خاک زمینی در آثار او آسمانی می‌­شود و از فرش به عرش می­‌رسد. هنرمند در این مجموعه آثار خود با ایجاد بافت‌­های متنوع، درک لذت­‌بخشی از جنسیت اثر را به بیننده ارائه می­‌کند و هندسه­ کار را به فرم‌­های ساده تقلیل می­‌دهد. درست مثل نمونه­ حاضر که سطحی زبر و متخلخل را در کنار سطح نرم‌­تری از خاک الک شده، در یک قاب گلی برجسته قرارداده است. در این شرایط جان‌مایه اثر را می‌­توان در یک کلمه، یعنی خاک، خلاصه کرد.

چالش‌­های ذهنی مارکو گریگوریان با ماده­ سازنده اثر، برجستگی و کیفیات سطح، موجی تازه در هنر مدرن ایران به راه می‌اندازد. تا جایی که تجارب او در کاربست کاهگل و سطوح ناهموار، بعدتر در آثار هنرمندان دیگری چون پرویز کلانتری و غلام­حسین نامی دنبال می­‌شوند. کار‌های کاهگلی مارکو در قیاس با آثار همه هنرمندان هم‌نسلش به طور استثنایی مرزهای رسانه نقاشی را درنوردیده و با استفاده از مواد جدید تعریف و ماهیت نوینی از این هنر ارائه می‌کنند.