Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Filter by Categories
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397
دی 1398

82   سمیرا علیخانزاده (متولد 1346)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : شماره 7 (قالیچه بورچالی) از مجموعه فرش ایرانی امضاء: «سمیرا 90 2011» (پشت اثر)

چاپ دیجیتال روی پلکسی گلس، اکریلیک و آیینه روی فرش چسبانده شده روی تخته
217×160 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1390
تک‌نسخه
پیشینه:
- این اثر در پنجاه و ششمین دوره بینال ونیز 2015 به نمایش درآمده است.

برآورد قیمت

2,000 - 1,500 میلیون ریال

قیمت فروش

قیمت فروش : 1,800,000,000 ریال

درباره اثر

سمیرا علیخانزاده                                                           

 

آثار سمیرا علیخانزاده تلفیق واقعیتی از عالم دیروز در مواجهه با دنیای امروز است. تصاویر عکس‌های قدیمی به عنوان نمادی از ثبت لحظه‌ای از دوران گذشته در همنشینی با شکل‌های پولکی و ساده آیینه‌ها اثری را شکل می‌دهند که در عین تازگی برای ذهن مخاطب آشنا می‌نماید. همچنین استفاده از المان‌های فرهنگی و نمادهای ایرانی چون گلدان و فرش بر موجودیت قومی هنرمند تأکید می‌کند و مخاطب ایرانی را در درک لایه‌های پنهان اثر یک قدم به پیش می‌راند.

شخصیت زن و تأکید بر زنانگی، عنصر ثابت دیگر در آثار علیخانزاده است که به واسطه نوع پوشش و ژست‌های تصویری در عالم گذشته باقی مانده‌اند. در واقع انسان‌ها در این آثار چیزی از گذشته‌اند که تنها در خاطره ماندگار شده‌اند. سمیرا علیخانزاده در این‌باره می‌گوید: «تصویر پیشزمینه، عکسی است قدیمی، شبح‌وار و ناواضح از دو زن که به احتمال زیاد دیگر در این جهان نیستند و به سرنوشت محتوم تمامی انسان‌ها دچار شده‌اند، اما آنچه می‌ماند و ارزش ماندن دارد آثار زیبایی است که آفریده می‌شود، مانند آنچه در پسزمینه به وضوح و با تمامی واقعیت وجودی‌اش حضور دارد. پسزمینه اثر فرشی ایرانی با نقش‌ونگاری در زیبایی به کمال است که حاصل کلنجار دست‌ها و چشم‌ها و جان و روان انسان‌هایی با زمان است. حاصل تلاش انسان‌هایی – اغلب زنان و دخترانی – که شاید آن‌ها نیز دیگر ناگزیر این جهان را ترک کرده باشند، اما آفریده زیبایشان به یادگار باقی‌ مانده و جلوه‌گری می‌کند. فرش آفریده‌ای است که نشان از بهشت از دست‌رفته انسان دارد. شبکه‌ای از آیینه‌ها در میانه اثر، در برابر چشم بیننده، دریچه‌ای می‌گشاید و پیوندی برقرار می‌سازد میان دنیای گذرای ما با جهانی ازلی و ابدی».