Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Filter by Categories
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397
دی 1398
دی 1399

103   آویش خبره زاده (متولد 1348)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : بندباز‌ها

امضاء: «Avish.K 2008» (پشت اثر)
رنگ‌روغن و جسو روی تخته
92×117 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1387
پیشینه:
این اثر در اکتبر 2013 در حراج کریستیز (آنلاین) ارایه شده است.
- اثر حاضر در کتاب « ناهمانندها» (ص 197) ، انتشارات تیمز و هادسون (1388) به چاپ رسیده است.

برآورد قیمت

12000 - 8000 میلیون ریال

قیمت فروش

قیمت فروش : 14,000,000,000 ریال

درباره اثر

نقاشی‌های ساده‌ و طراحی‌گونه آویش خبره‌زاده تجربیاتی سرراست، ساده و رویاگونه از زندگی انسان صنعتی معاصر و ارتباط تقلیل‌رفته‌اش با طبیعت است. آثاری که بر محور «تنهایی» شکل گرفته و به تمامی عناصر تصویری ارزشی یکسان می‌بخشد و تلاش می‌کند ارتباط میان انسان و محیط طبیعی او را بازتعریف کند.

هنرمند برای بیان ذهنیت خود سعی می‌کند هر چیز قابل توجهی را به مرز «هیچ» و «نیستی» نزدیک کند و با حذف هر نوع اثرگذاری بصری، اثری در نهایت بی‌پیرایگی ارایه کند. به عقیده خبره‌زاده این امر مهم‌ترین خصیصه هنر است؛ وی در این باره می‌گوید: «هنر می‌تواند از موادی ناچیز یا تقریباً هیچ به‌وجود آید»[1]نه تنها مواد به‌کار گرفته شده توسط هنرمند ساده و روزمره هستند، بلکه موضوع نیز به همان سادگی است. هیچ گونه تلاشی برای پرداخت‌های واقع‌گرایانه صورت نمی‌گیرد و برش‌هایی از زندگی در غایت خلوص با خطوط کاملاً اکسپرسیو در یک آنِ خودجوش بر پیکر کاغذ یا تخته نمایان می‌شود.

نقاشی‌های آویش خبره‌زاده تجسم فضاهایی مهجور، تنها، آرام و متعادل هستند که می‌توان آن‌ها را «نمایش بصریِ سکوت» دانست؛ صحنه‌هایی خالی از هرگونه تکاپو که با بهره‌گیری از عدم نورپردازی، فضایی سرد و یکنواخت را مجسم می‌کنند. فضایی که به شدت آشناست و گویی در روزگاری پیش از این دیده و تجربه شده‌است؛ شاید در خواب و شاید در یک خیال جمعی.

سادگی موضوع و پرداخت بی‌تکلف نقاشی سبب برهم زدن هر نوع کلیشه و دریافت قراردادی می‌شود و همین بی‌پیرایگی، تفسیر اثر را پیچیده می‌کند. جریان سیال ذهن به وسیله کاربست گچ‌های رنگی، زغال یا تاش‌های آنی قلم‌مو، نقاشی‌ را تا تجربه بی‌واسطه درونی به پیش می‌راند. هیچ چیز در نقاشی برجسته نمی‌شود و تمامی عناصر در پس‌زمینه‌ای کم‌عمق و محو باقی‌ می‌ماند. بدین ترتیب اثر همچون زمزمه‌ای آرام و کم‌طنین، روایتی شخصی در سکوت را شکل می‌دهد که تمامی حواس مخاطب را برای ادراک فرا می‌خواند.

در نقاشی پیش رو هنرمند تلاش کرده فضای سرد یک سالن تئاتر را بازخوانی کند. وهم حاکم بر فضا به دلیل عدم حضور تماشاگران، نبود منبع نوری و هم‌چنین استفاده از رنگ‌های تیره دو چندان می‌شود. حضور دو بندباز در میانه صحنه و تناسب آن‌ها با دیگر اجزاء، نقاشی را به فضایی سوررئالیستی نزدیک می‌کند. هنرمند هیچ‌گونه اصراری بر پرداخت واقع‌گرایانه فیگورها ندارد. بدین طریق آن‌چه در ذهن شکل می‌گیرد نه صحنه‌ای واقعی بلکه تنها فانتزی حضور انسانی در تجربه زندگی امروز است.

خبره‌زاده در سال 2003، جایزه شیر طلایی برای بهترین هنرمند جوان را از پنجاهمین بینال ونیز دریافت کرده است.

[1] . برتولا، چیار، نقاشی‌های آویش خبره‌زاده، مجله بخارا، فروردین 1378، ش 5، ص 314.