Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Filter by Categories
آذر 1402
بهمن 1402
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
تیر 1401
تیر 1402
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397
دی 1398
دی 1399
دی 1400
هنر مدرن و معاصر ایران - تیر 1402

108   احمد امین‌نظر (متولد 1334)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : بدون‌عنوان

امضا: «AMiN 2006 امین نظر » (پایین راست)
رنگ‌روغن روی بوم
90×130 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1385
- اثر حاضر در کتاب «گزیده آثار احمد امین‌نظر، دگردیسی» (ص 149) ، نشر نظر (1389) به چاپ رسیده است.

برآورد قیمت

15000 - 10000 میلیون ریال

قیمت فروش

قیمت فروش : 11,000,000,000 ریال

درباره اثر

نقاشی‌های احمد امین‌نظر، بیان ناب نقاشانه‌ای است که در نگرشی خودبسنده و بیانگر رشد می‌کند. او که دست‌پرورده استادانی چون هانیبال الخاص و محسن وزیری‌مقدم است به واسطه زندگی و تحصیل در آلمان با گرایش‌های نئواکسپرسیونیستی غرب آشنا شد و سپس با تعمق در بافتار و جوهره هنر تمدن‌هایی چون هند، چین، ژاپن و خصوصاً ایران همبستگی تازه‌ای از نگرشی مدرن با حساسیت شرقی را در آثار خود ایجاد کرد.

امین‌نظر را با نقاشی‌هایی با مضامین اسطوره‌ای و یا برگرفته از نگارگری ایران می‌شناسند که در آن‌ها به کنکاش در خصلت‌های انسانی در بیانی استعاری می‌پردازد. گروه دیگری از نقاشی‌های او طبیعت‌بیجان‌ها هستند که اغلب در میانه دهه 1380 کار شده‌اند. نقاش با تصویر کردن این فرم‌های طبیعی و ارگانیک راه را بر درام‌های بصری و عناصر ادبی می‌بندد و به قول علی‌اصغر قره‌باغی، منتقد هنری: «پرده خود را یکسره به شکل مراسم آیینی نیایش رنگ درمی‌آورد». ژانر طبیعت‌بیجان در نقاشی غربی سابقه‌ای چند صد ساله دارد اما در نقاشی ایرانی تا پیش از عصر قاجار به صورت ژانری مستقل مطرح نبود. از میان نقاشان مدرنیست ایرانی گروهی به این مضمون در قالب بیانگری ادبی و استعاری توجه کرده‌اند. امین‌نظر در نقاشی حاضر نشان می‌دهد که به‌خوبی به ابزار و رنگماده اکریلیک مسلط است و با ایجاد فضایی پویا و تأثیرگذار از رنگ و نور و سایه بیننده را درگیر تصویر می‌کند.

در اثر حاضر مضمون نقاشی ساده است. کاسه‌ای و انجیرهایی که گویی بدون هیچ چیدمان مشخصی در آن و بر روی دو تکه پارچه رها شده‌اند، اما عنصر دراماتیک صحنه شمع کوچکی است که در گوشه کادر قرار دارد و گویی شعله آن آتشی به جان همه تصویر انداخته است. قره‌باغی می‌نویسد: «[او] میوه‌هایی را تصویر می‌کند که انگار در مراسمی آیینی پیرامون شمعی روشن گردآمده‌اند و اورادی ناشناخته را در گوش هم نجوا می‌کنند».