Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Filter by Categories
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
تیر 1401
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397
دی 1398
دی 1399
دی 1400

74   بهروز دارش (متولد 1321)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : بدون‌عنوان

امضاء: «دارش سال 1400 نسخه 1 از 5» (روی اثر)
برنز و آهن
39×47×42 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1400
شماره 1 از تعداد 5 نسخه

برآورد قیمت

7000 - 5000 میلیون ریال

قیمت فروش

قیمت فروش : 5,500,000,000 ریال

درباره اثر

در مجسمه‌های بهروز دارش هندسه‌گرایی مدرنیستی به واسطه توجه به فضای خالی، خلاء، سایه و نور، احجامی را شکل می‌دهد که تنها بر بنیان نگرش‌های پسامدرنیستی امکان تفسیر می‌یابد. دارش کار خود را با رویکرد مدرنیستی آغاز کرد، اما به واسطه سال‌ها کار مستمر، آرام‌آرام از فرمالیسم حاکم بر رویکرد مدرن فاصله گرفته و توانسته با کنار گذاشتن اصالت ماده و انباشتگی فضا، به عنوان دو اصل غالب در مجسمه‌سازی، هنری را شکل دهد که در عین سادگی و خلاصه‌نگاری، هنری مفهومی نیز است که معنا و مفهوم زندگی را نشانه می‌رود. بدین لحاظ تکثر در خلق فرم‌هایی با گوشه‌های نرم در مجسمه‌های دارش به تقلیل‌گرایی می‌رسد و هنری را شکل می‌دهد که از بُعدی جهانی نیز برخوردار است. احجام آن‌چنان سبک و نرم در کنار یکدیگر می‌نشینند که حسی از عدم و نیستی را جایگزین حضور می‌کنند و تعلیق و رهاشدگی را به عنوان اصل اساسی مجسمه‌سازی معاصر، جایگزین سنگینی و حجیم بودن ماده در نگرش کلاسیک می‌کنند.

در بسیاری از آثار دارش مانند مجسمه پیش‌رو، عدم قطعیت در پرداخت فرم‌های هندسی، سبب شکل‌گیری نوعی فرم ارگانیک می‌شود؛ گویی موجودیتی جاندار پیش روست که به واسطه حذف جزییات صوری، بن و شاکله هستی خود را در بیانی صریح و ساده ابراز می‌کند. اثر از سه حجم بیضی‌شکل و مستقل تشکیل شده که هرچند با یکدیگر آمیختگی ندارند، اما به واسطه تنوع فضای خالی میانشان، یکپارچه می‌نمایند. اثر در ترکیب سه قسمتی نمادی از تکامل بشری و تاریخ و طبیعت است. بخش ایستاده، نمادی از جنس مذکر و بخش خوابیده نمادی از زنانگی است که از هم‌آمیزی این دو بذری به وجود می‌آید. هنرمند در نگاهی شاعرانه و خیال‌پردازانه به یکی از بنیادی‌ترین موضوعات جهان پرداخته است.

رابرت سی. مورگان این ویژگی آثار دارش را چنین بیان می‌کند: «مفهومی مهارنشدنی از رهایی که در آن هنر به عنوان زندگی باید عاری از قیود باشد»[1]. بدین لحاظ آثار دارش از نوعی زیبایی‌شناسی پنهان برخوردار است که تنها در بستر مفهومی ادراک می‌شود؛ مفهومی که به واسطه زاویه دید مخاطب در بازی فضاهای خالی و سایه‌های ایجاد شده بر سطح حجم‌های براق هر لحظه نو و تازه می‌شود.

[1] . Morgan, C. Robert (2008) Under Dome of Time: Two Iranian Sculptors, Vol. 27, No.2.