Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Filter by Categories
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
تیر 1401
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397
دی 1398
دی 1399
دی 1400

49   حسین خسروجردی (متولد 1336)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : بدون‌عنوان

امضاء: «خسروجردی 3/5 2004 » (پایین چپ)
چاپ روی بوم
پنج‌لته‌ای، هر‌لت 64×180، در مجموع 320×180 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1383
شماره 3 از تعداد 5 نسخه

برآورد قیمت

7000 - 5000 میلیون ریال

قیمت فروش

قیمت فروش : 7,000,000,000 ریال

درباره اثر

حسین خسروجردی هنرمندی چندرسانه‌ای است که هنرش را نمی‌توان به شاخه خاصی محدود کرد. نقاشی‌های دیجیتال او با محوریت مومیایی، از شناخته‌شده‌ترین آثار این هنرمند است که در دهه هفتاد و هشتاد شمسی بدان‌ها پرداخته و تا به امروز نیز گهگاه به آن باز می‌گردد.

توجه به تحولات اجتماعی و تجربیات زیسته از خصوصیات بارز تمامی ادوار کاری خسروجردی است که در کنار تکرار مضامینی چون انسان‌های مومیایی‌شده، بار مفهومی ویژه‌ای می‌یابد. به همین دلیل شناخت و تفسیر هنر او همواره نیازمند تأویل‌های نشانه‌شناسانه[1] است. بدن‌های مومیایی‌شده در اثر حاضر، به عنوان نماد، به چیزی ماسوای خود دلالت می‌کنند و در تلفیق با دیگر ارجاعات فرهنگی، تاریخی و اسطوره‌ای معنایی نو و تازه می‌یابند که جز در بستر تجربیات معاصر بشری قابل فهم نیست.

در اثر پیش‌رو پنج پیکر مومیایی بر زمینه‌ای از بافت‌های سرخ، اکر، آبی و سبز تصویر شده‌اند. نوع ایستادن پیکره‌ها در راست و چپِ اثر به نحوی است که چشم را به دیدن تابلوهای میانه فرامی‌خواند و این خوانش به واسطه تنوع در بافت زمینه‌ پنج لتی، با تأمل بر هر بخش همراه می‌شود. در غالب آثار خسروجردی مومیایی کردن بدن‌های انسانی به قصد حذف هویت صورت می‌پذیرد؛ لباس، رنگ پوست و جنسیت در زیر نوارهای پیچان بر بدن پیکرها پنهان می‌شود و آنچه باقی می‌ماند مفهوم انسان در اصیل‌ترین بیان خود است. در این اثر پنج پیکره بدن‌های واقع‌نمای انسانی دارند اما سرها با تصاویری شماتیک جایگزین شده که هر کدام به عصری از دوران تمدن بشر اشاره دارند. این اشاره به واسطه خط‌نوشته‌های بافت‌گونه در متن هر لت تشدید می‌شود و گویی مخاطب را با پنج بخش از مهم‌ترین گفتمان‌های تمدن انسانی مواجه می‌کند. تمدن ایران باستان، تمدن غربی، تمدن شرق دور، تمدن اسلامی و تمدن هندی امکان گفت‌وگو می‌یابند و تأثیر و تأثر آن‌ها بر یکدیگر گویای پیامی است که نقاش به واسطه هم‌نشینی عناصر بصری خط، رنگ و فرم قصد بیان آن را دارد. گفت‌گوی تمدن‌ها امکان‌پذیر و ضروری است و در بستر این گفتمان، اثری از غلبه و برتری وجود ندارد. آنچه حضور خود را بیش از پیش نمایان می‌سازد اصالت انسانی است که باید برای حفظ و نگهداری آن تلاشی مضاعف نمود و به دور از هرگونه نگاه متعصب دستاوردهای انسانی را ارج نهاد.

[1] . Semiotics