Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Filter by Categories
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
تیر 1401
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397
دی 1398
دی 1399
دی 1400

61   حسین زنده‌رودی (متولد 1316)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : پیش از عبور تلماخوس

امضاء: «Zenderoudi 2001» (پایین راست)
اکریلیک روی بوم
102×116 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1380
پیشینه:
اثر حاضر در سال 1395 در ششمین حراج تهران ارایه شده است.

برآورد قیمت

20000 - 15000 میلیون ریال

قیمت فروش

قیمت فروش : 15,000,000,000 ریال

درباره اثر

در آثار حسین زنده‌رودی جایی که خطاطی به پایان می‌رسد نقاشی آغاز می‌شود، به همین خاطر لزومی ندارد بیننده، فارسی بلد باشد تا از نقاشی‌های او لذت ببرد. او از عناصر خوشنویسی و دستمایه‌های هنرهای اسلامی بهره گرفته و آن را با ساختار هنر مدرن درهم می‌آمیزد.

زنده‌رودی در اثر حاضر برخلاف گذشته، که تلاش می‌کرد مجموعه‌ای از هزارتوها را با حروف، سمبل‌ها و بدون توجه به معنی کلمات به تصویر بکشد، به سراغ مضامین عاشورایی و مذهبی رفته و بیتی از شعر معروف «محتشم کاشانی» را دستمایه کار خود قرار داده است. در این رهگذر و در جای‌جای اثر، همچنان که چشم بیننده مجذوب چرخش سطور، پسزمینه سبز رنگ جذاب و درهم تنیدگی تاش‌های رنگی و پراکندگی کلمات و حروف می‌شود، هنرمند به طرز حساب‌شده‌ای بخش‌هایی از متن شعر را که با شابلون اجرا شده پاک کرده یا زیر رنگ برده و در جهت دیگری دوباره روی آن‌ها نوشته است.

وی در این جست‌وجوی هنرمندانه همچنان از انواع روش‌ها برای ناخوانایی نوشتار استفاده می‌کند. او از روی‌هم قرار دادن و تکرار نوشتار، بافتی جدید ایجاد می‌کند، اما در نهایت، کلمات و رَدِ رنگ‌ها (مشکی، قرمز و نیلی) در کارش مبدل به یک رمز، نشانه، طلسم و یا گزاره‌ای چند‌لایه از سنت‌ها و باورهای اسطوره‌وار سرزمین مادری‌اش می‌شوند.

زنده‌رودی در این اثر دهه هشتاد خود همچنان به عنوان نقاش حروف کار می‌کند. ذهن او بی‌وقفه مشغول ایده‌پردازی و انتقال نقاشی‌هایش به یک تصویر انتزاعی و در صدد ایجاد تعاملی میان سنت خوشنویسی شرقی با مضامین مذهبی و نقاشی غربی است، اما آن‌چه این هنرمند فراتر از این مفهوم کشف کرده، این است که هر لغت و هر مصرع شعر پیش از آن‌که خوانده شود، یا به هر سبکی (مثلاً نستعلیق) نوشته شود، به طور باطنی تصویر شده یا در واقع «نوشته شده». این مسئله از نقطه‌ای ریشه می‌گیرد که کلمات به یک نقاشی تبدیل و یک فرم تصویری آکنده از حرکت و نیرو می‌شوند. این همان جایی است که جادوی رنگ نوشتن معنای زبان را تجسم می‌بخشد.