Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Filter by Categories
آذر 1402
بهمن 1402
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
تیر 1401
تیر 1402
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397
دی 1398
دی 1399
دی 1400
هنر کلاسیک و مدرن ایران - بهمن 1402

84   حسین محجوبی (متولد 1309)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : بدون‌عنوان

امضا: «H.MAHJOUBI 2020 محجوبی» (پایین چپ)
رنگ‌روغن روی بوم
170×62 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1399

برآورد قیمت

1.6 - 1.2 میلیارد تومان

قیمت فروش

قیمت برنده مزایده : 14,000,000,000 ریال
قیمت نهایی فروش : 15,400,000,000 ریال

درباره اثر

حسین محجوبی در اثر حاضر به تصویر آشنای نقاشی‌های خود بازگشته است: درختان بالنده و اسب‌های آزاد و یله در طبیعت. او با ساده کردن طبیعت و تماشای منظری که دیگران به سادگی از کنار آن می‌گذرند، جهانی را می‌سازد که از آن خود اوست. محجوبی از جمله منظره‌پردازان در نقاشی مدرن ایران است که حتی آن زمان که چشم‌اندازی غیر ایرانی را می‌سازد، باز امضای خودش را داشته و یادآور زادگاه او، گیلان است. آیدین آغداشلو درباره او می‌نویسد: «هر بار که آن درختان موازی باریک و ظریفی را که آسمان ابری را هاشور زده‌اند و هاشورهای اریب سفال‌های سرخ پشت‌بام‌ها و اسبان رها را می‌بینیم، یاد محجوبی در ذهنمان تازه می‌شود. جهان تصویری او از راهی سهل و ممتنع ساخته می‌شود؛ او با انتخاب رنگ‌های رقیق و قلم‌گذاری ماهرانه خود، فضایی را بازسازی می‌کند که مطبوع و ملایم بوده و در عین حال توانای القای غم غربت و اشتیاق ارجاع به خاطره‌های بلافاصله، مکان‌های دوردست و شریف و زیباست»[1].

اثر حاضر که از آثار متأخر محجوبی به شمار می‌آید، لطافت تپه‌ماهورها که با ریتمی دلنشین تکرار شده‌اند، با درختان پر شکوفه و سپیدارهای بالابلند، زیر نور درخشان رنگ گرفته‌اند. گویی بهار همه‌جا را چون رویایی شیرین به رنگ صورتی درآورده است، تصویری از بهشت بر روی زمین. کادر عریض تابلو حرکت رقصان اسب‌ها در این گستره را به خوبی مجسم می‌کنند. نقاش به طرزی استثنایی از لکه‌های رنگ طلایی بهره برده تا لطافت و شاعراگی اثرش را صدچندان سازد.

نقاشی‌های محجوبی صرفاً بازنمایی طبیعت نیستند. او چون یک نقاش انتزاعگرا، به عناصری چون فضا، ریتم و حرکت اهمیت می‌دهد و گویی درخت‌های سپیدار سر به فلک کشیده و اسب‌ها و خانه‌ها، تنها بهانه‌ای برای به سامان رساندن این عناصر بصری هستند، چنان‌چه در اثر حاضر نیز، خطوط کشیده و ریتم منظم سپیدارها و خطوط منحنی تپه‌ها که تا پسزمینه اثر ادامه می‌یابند، به درستی در کادر نشسته‌اند.

ظرافت خطوط درختان و قلمگیری‌های نرم و سیال اسبان، یادآور نگارگری ایرانی هستند. محجوبی در زبانی امروزی، اسلوب پردازهای خطی و نقطه‌ای مکاتب مختلف نگارگری ایرانی را به نقاشی خود می‌آورد.

[1] . آغداشلو، آیدین؛ برگزیده آثار از مجموعه شخصی حسین محجوبی؛ انتشارات زرین و سیمین، چاپ اول: تهران ۱۳۹۱، ص ۲۲.