Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Filter by Categories
آذر 1402
بهمن 1402
تصویری
تیر 1396
تیر 1397
تیر 1398
تیر 1401
تیر 1402
خبر و رسانه
دی 1395
دی 1396
دی 1397
دی 1398
دی 1399
دی 1400
هنر کلاسیک و مدرن ایران - بهمن 1402

17   حسین کاظمی (1375 – 1303)

فهرست آثار

اطلاعات اثر

عنوان اثر : بدون‌عنوان

ترکیب‌مواد روی فیبر
100×100 سانتیمتر
تاریخ اثر: دهه 1370
پیشینه:
این اثر توسط صاحب فعلی مستقیماً از همسر هنرمند در پاریس خریداری شده است.

برآورد قیمت

5 - 4 میلیارد تومان

قیمت فروش

قیمت برنده مزایده : 44,000,000,000 ریال
قیمت نهایی فروش : 48,400,000,000 ریال

درباره اثر

در زمانه‌ای که مدرنیست‌های ایرانی، نقشمایه‌های کار خود را از دل خط، فولکلور و سنت‌های ایرانی می‌جستند، حسین کاظمی به زبان بصری منحصر به‌فردی در مدرنیسم دست یافت که عناصر آن را باید برخاسته و ملهم از طبیعت دانست. عناصری که خیلی زود دوره معروف «صخره و گیاه» یا «گل و سنگ» را در کارهای کاظمی شکل داد. همان‌طور که در اثر پیش رو که از آثار سال‌های آخر حیات هنرمند در پاریس است، نیز به خوبی دیده می‌شود، وی نشانه‌های کمینه‌ای از طبیعت را بر بافتی زبر و خشن می‌نشاند.

کاظمی در دوره دوم فعالیتش از دهه سی به بعد، به استیلیزه کردن فرم‌ها پرداخت تا به‌تدریج به فضای نیمه‌تجریدی رسید. با عنایت به طبیعت ایران و نقوش تزیینی، روزبه‌روز موتیف‌ها و عناصر در تابلوهایش درونی‌تر و بیشتر اُرگانیک شدند. با رسیدن به دوره سنگ و گیاه، بیان خاص هنری خود را می‌یابد. از این زمان به بعد دو عنصر سنگ و گیاه مضمون همیشگی آثارش شدند. باید ریشه‌های اندیشه‌ورزی کاظمی در این دوره را در خوانش او از باورهای باستانی و کهن‌الگوهای میتراییسم و مانوی نیز جست‌وجو کرد.

بعد از مهاجرت کاظمی به پاریس، این روایت انتزاعی در آثارش در سطحی متفاوت‌تر پیگیری شد و هم‌چون اثر حاضر که متعلق به همین دوران است، با ورود رنگ‌های لطیف به بیانی تغزلی و در عین حال کمینه‌گرا نزدیک‌تر شد. دستاورد او در اثر حاضر آفرینش بافتاری خشن و تکنیک رنگ‌آمیزی خودانگیخته‌ای است که با وجود پیش‌طرح اولیه، در زمان خلق اثر، بر اساس حالات روحی و احساسات هنرمند به سامان می‌رسد. اما شناخت کاظمی از اصول زیبایی‌شناسی هنر مدرن باعث شده تا موفق به ایجاد کاربستی استعاری، مبتنی بر گفتمانی مدرنیستی و انتزاعی شود.

اثر حاضر نمونه‌ای ممتاز از ترکیب‌بندی‌های ایستا و متعادل کاظمی است. او در این فضای آرام و یکپارچه، هوشمندانه تصویری از قله‌ای پربرف را تصویر کرده که در پس آن آبی درخشان آسمان می‌درخشد. قله‌ای که شاید نماد دماوند و یاد وطن هنرمند در آخرین روزهای حیاتش دور از آن باشد.