حضور چنین طرح کم‌نظیری در قالیبافی کرمان نیازمند مروری تاریخی است. در سه دهه آخر قرن سیزدهم خورشیدی، پدیده خاصی به نام فرنگی‌سازی و نفوذ نگاره‌ها و نقوش غربی در قالیبافی کرمان دیده می‌شود. اگرچه حضور تدریجی شیوه‌های غربی بر رخسار هنرهای مهم ایران همچون معماری و هنرهای وابسته نظیر گچبری و کاشیکاری و حتی نقاشی از حدود یک سده پیش‌تر قابل مشاهده و بررسی است، اما غلبه شیوه‌های فرنگی‌مآب اعم از نقوش و یا پیکره‌ها و چهره‌های غیرایرانی بر فرش کرمان، حکایت دیگری است. واپسین دهه‌های حکومت قاجار مصادف است با حضور و سرمایه‌گذاری شرکت‌های اروپایی و امریکایی در فرشبافی ایران به‌ویژه در کرمان، همدان و اراک. هجوم و سرمایه‌گذاری شرکت‌های خارجی در کرمان چنان شدت یافت که می‌توان مدعی بود بخش مهم و بزرگی از چرخه اقتصادی استان کرمان در بخش قالیبافی تحقق می‌یافت. حضور این شرکت‌ها در کرمان که بیش از چهل سال و با هدف صادرات ادامه داشت با غلبه سلایق خریداران خارجی همراه بود. اصطلاحاتی نظیر گلفرنگ، برگ فرنگ و گل‌های چُدنی از یادگارهای همان دوران است که هنوز هم در قالیبافی کرمان و سایر مناطق تداول دارد. در این میان حسن‌خان شاهرخی، استاد بی‌بدیل طراحی و نقاشی قالی کرمان به مقابله با این تهاجم پرداخت و مبدع شیوه‌ای جدید شد که در ادبیات قالی کرمان به نقشه‌های سبزیکار شهرت یافت و این قالی از نمونه‌های اولیه آن است. حسن‌خان انواع گلدرخت، گلبوته و گلشاخه‌های تودرتو و مزین به انبوهی از گل‌وبرگ، شکوفه و غنچه‌های کوچک با غلبه فام‌های متعدد از رنگ سبز در کنار فام‌هایی از آبی، صورتی، نخودی، طلایی و رنگ‌های روشن را بر نقشه‌های کرمان رواج داد. این شیوه در تمامی طرح‌های رایج نظیر لچک‌ترنج، گلدانی، افشان و… حتی تصویری نفوذ یافت و به مثابه جنبش هنری بزرگ، تأثیر عمیقی بر قالی کرمان گذاشت و با استقبال طراحان و حتی خریداران در داخل و خارج از ایران مواجه شد. حسن‌خان علاوه بر طراحی و نقاشی قالی در قلمدان‌سازی، صورت‌گری و پیکره‌نگاری و همچنین نقاشی لاکی نیز استادی بزرگ بود. وی چهره‌نگاری و پیکره‌نگاری را که ترسیم آن در طرح‌های گل‌ومرغ ایرانی به‌ویژه قلمدان‌سازی رایج است، به نقشه‌های سبزیکار وارد کرد که نتیجه آن نیز نسل جدیدی از نقشه‌های قالی کرمان بود. ترنج این قالی منقوش به صورت پوراندخت – دختر خسرو پرویز – است و در ‌زمینه سبزیکار، چهار پیکره غیرایرانی دیده می‌شود. زنانی که به حکم لباس‌هایشان انگلیسی، فرانسوی، هندی و رومی به‌نظر می‌رسند. عمارت‌هایی که در زمینه نقش شده، شباهت بسیاری به بارگاه شاه نعمت‌الله ولی دارد، و مردان در این طرح، به حاشیه رفته‌اند. در نمونه‌های متأخر در دهه‌های اول و دوم قرن چهاردهم خورشیدی، صورت‌ها و پیکرهای ایرانی نیز بر نقشه‌های سبزیکار و طرح‌های تصویری کرمان تفوق یافت که نمونه‌های مختلفی از آنها باقی است. این قالی با توجه به قدمت آن بسیار سالم است و به جز مقداری ساییدگی درمیانه، هیچ‌گونه آسیبی ندارد.