امضاء: «Mobed 2/3» (روی بدنه)
برنز
35×62 ×44 سانتی‌متر
تاریخ اثر: 1394
شماره 2 از تعداد 3 نسخه

مجسمه‌های امیر موبد، که بر محور رموز آفرینش انسان شکل گرفته، اسطوره و گروتسک را در تلاش برای دستیابی به تخیلی خلاقانه به هم می‌آمیزد. کشف رموز هستی و چگونگی موجودیت یافتن، دغدغه همیشگی انسان در تمامی ادوار بوده است و امیر موبد نیز آن را به عنوان موضوع اصلی برای خلق مجموعه مجسمه‌های «آفرینش» خود انتخاب کرده است. وجود مجسمه‌های خدایان و انواع رب‌النوع‌ها برآمده از همین جست‌وجوی بشری است. هنرمندان به ترسیم و تصویر کردن چهره گریفین‌ها، اسفینکس‌ها و لاماسوها دست زده‌اند؛ موجوداتی تلفیقی که آرزوی پرواز، جهش‌های بلند، قدرت و شجاعت را برای انسان ممکن می‌سازند و بدین ترتیب تجسمی سوررئالیستی از «موجود برتر» را ارائه می‌دهند.

این پیکره‌ها به مجسمه‌های باستانی خدایان می‌مانند که قدرت و شوکت موجودات مختلف، یکجا، در آنها گرد آمده و خود نشان حضور جاودان نیروهای وجودی آن‌جهانی‌اند. ایزدان و الهه‌هایی که علاوه بر تمام توانایی‌های انسانی، بال پرواز دارند و همچون نور آسمان‌ها و زمین، از فراسوی ملکوت به ناسوت می‌آیند و دوباره به لاهوت صعود می‌کنند.

پیکره‌های خدای‌گونه موبد، پیش از آن که به تکامل برسند به این جهان فراخوانده و گرفتار شده و پای در سنگ مانده‌اند. فرشته‌ای با پاهای کشیده و ظریف و بال‌هایی که به جای کتف از کفل برآمده و دستان ناقص‌اش به «ونوس میلو» می‌ماند. نیم پیکرهایی که در میان راه تقابل و نزاع‌شان، یک نئاندرتال ناقص، همچون جنینی در حال افتادن است. پیکره، نهایت خلقت ناقص خویش را به نمایش می‌گذارد. اما پیکره چنان موجود ناقص و وامانده‌ای است که گویی هرگز نخواهد توانست بر خلقتی که مسبب آن بوده نظارتی داشته باشد و پایانی بر آن رقم بزند. چنین است که انگار این موجود ناقص‌الخلقه، در هیئت فلز و سنگ، به زمین سقوط کرده و حالا با کمری خمیده و شکمی برآمده و اندامی که چندان ایستایی ندارد، بیهوده‌تر از پیش، همچنان پای در سنگ ایستاده است.

امیر معبد (متولد 1353)

امیر احمد معبد فارغ‌التحصیل رشته نقاشی از دانشگاه آزاد اسلامی تهران است (1380-1374). اولین بار آثارش را در زادگاهش، شاهرود به نمایش گذاشت (1373). از آن پس نمایشگاه‌هایی به صورت انفرادی و گروهی در ایران و دیگر کشورها برپا کرده است، از جمله: شرکت در دوسالانه‌های مجسمه‌سازی معاصر تهران (1380،1378،1376)، دومین نمایشگاه هنر جدید تهران (1381) و دوسالانه هنر دوحه، قطر (1382). معبد برگزیده اول سه دوره پیاپی جشنواره هنرهای تجسمی ایران و برگزیده سوم سومین دوسالانه مجسمه‌سازی معاصر ایران است.