زمینه این فرش کوچک، تصویری زیبا از شاپور یکم (272-240 میلادی)، پادشاه مشهور ساسانی است. این تصویر برگرفته از مجسمه بزرگ شاپور یکم به ارتفاع 670 سانتیمتر است که در دهانه غار شاپور در نزدیکی شهر باستانی بیشاپور در استان فارس قراردارد. این پیکره بزرگ از برترین آثار برجای‌مانده از هنرهای تصویری عصر ساسانی است. از تاریخ دقیق کشف این مجسمه اطلاع دقیقی در دست نیست، اما برخی بر این باورند که تصویر آن اول‌بار توسط فرصت‌الدوله شیرازی در کتاب «آثار عجم» ترسیم شده است و با دست به دست شدن نسخه‌هایی از آن، طراحان و بافندگانی نظیر خالق این فرش به بافت آن مبادرت ورزیده‌اند. فرصت‌الدوله از سال 1307 تا 1314 ه.ق مأمور نقشه‌برداری از مراکز تاریخی فارس و نوشتن زندگینامه شخصیت‌های مهم آن دیار بود و کتاب وی در همان سال 1314 ه.ق در بمبئی چاپ شد، اما گزارش‌هایی از این مجسمه در منابع اروپایی دست‌کم از سال 1811 وجود دارد. دو برادر به نام‌های جورج و هنری راولینسون را باید اولین خاورشناسانی دانست که این مجسمه را پیشتر از فرصت‌الدوله دیده‌اند و جورج بیست سال قبل از فرصت‌الدوله یعنی در سال 1876 تصویر آن را کشیده بود. به استناد طرح‌های فرصت‌الدوله و جورج راولینسون، تا زمان ترسیم آنان باید دستان مجسمه کامل بوده باشد و شکستن و افتادگی دست‌ها که هم‌اکنون نیز به همین‌صورت است، باید پس از 1314 ه.ق به‌وقوع پیوسته باشد. این مجسمه بی‌مانند سال 1310 در فهرست آثار ملی ثبت و در سال 1397 توسط یونسکو ثبت جهانی شد. 

تصاویری این‌گونه در قالیبافی ایران از حدود دهه هفتم قرن 13خورشیدی دیده می‌شود و بافندگان مناطق غرب ایران به‌ویژه ملایر، همدان و فراهان (شمال اراک) گرایش بیشتری به این طرح داشته‌اند. در منابع فارسی، پرویز تناولی اول‌بار در سال 1368 با چاپ کتاب «قالیچه‌های تصویری ایران» چند فرش بسیار زیبا با این طرح ارایه کرد. این فرش با وجود قدمتی بیش از یک‌قرن، هیچ‌گونه آسیبی ندیده و علاوه بر بافت نام شاپور در زیر دستان او به‌صورت «شاه شاپور»، بر بالای ستون‌های طرفین زمینه فرش نیز دوبار به تأکید نام طراح ناآشنای آن چنین نوشته شده است: نگارنده محمدعلی.