امضا:«اسدالله کیانی 1397» (پایین چپ)
اکریلیک روی بوم
200×200 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1397

اسدالله کیانی از جمله هنرمندان پیشکسوت در زمینه نقاشیخط معاصر است که در چند دهه اخیر پیوسته تلاش کرده تا قرائتی نقاشانه از خط فارسی را در گستره تجربه‌های گوناگون در کارنامه هنری خود جای دهد.

اثر حاضر یکی از آثار شاخص اوست که در آن، خوشنویسی ایرانی بهانه‌ای برای نمایش یک فرم هندسی و حجمی بر بوم نقاشی شده است. در این تابلو، خط با دیدگاهی متفاوت و فارغ از بار معنایی و گاه ناخوانا، دستمایه‌ای بصری و بازتاب‌دهنده الگوهای ذهنی هنرمند در گستره بوم شده و به عبارتی خوشنویسی مقام ثانوی را در نقاشی یافته است.

کیانی در تابلوی حاضر، بی‌توجه به متن (نوشتار)، نگاهی دیگرگون به شالوده بصری و فرم هندسی متأثر از فرهنگ غربی دارد. وی طومار ادعیه‌ای قدیمی و سنتی را بر حجم کروی سبز رنگی پیچیده است که می‌تواند تداعی‌کننده مفهوم فراگیری و عالمگیری یک سنت و فرهنگ باشد. نقاش با حوصله‌ای وسواس‌گونه کلمات و جملات را در گستره بوم بزرگ خود ثبت کرده بی‌آن‌که بخواهد در نهایت مهارت خطاطانه و زیبایی‌شناسی سنت خوشنویسی ایرانی را به رخ بکشد.

رویکرد کیانی در کارهای نقاشیخط یک دهه اخیرش، به تدریج هنرمند را به سمت کشف هندسه‌ای پویا و مستقل در گستره خوشنویسی ایرانی پیش می‌برد، تا آن‌جا که وجه شکلی خط در ساختار نهایی اثر به مثابه راهکاری نوین برای فهم محتوا از منظری معاصر بدل شود.

اسدالله کیانی (متولد 1325)

اسدالله کیانی در رشته معماری داخلی هنرکده هنرهای تزیینی تحصیل کرد. دوره خوشنویسی را در انجمن خوشنویسان ایران گذراند. مدتی به کار نقشه‌برداری در دفتر فنی معماری شرکت ذوب‌آهن ملی ایران اصفهان مشغول کار بود (1350-1348) و بعد در سمت کارشناس معماری در شرکت صنایع مس سرچشمه، تهران فعالیت داشت (1365-1356). اولین نمایشگاه انفرادی خود را در خانه آفتاب، تهران برپا کرد (1354) و از آن پس آثارش را بارها در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در ایران و دیگر کشورها به نمایش گذاشته است.