امضاء: «فرشید مثقالی 1397» (پایین راست)
ترکیب مواد روی بوم
140×195 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1397

فرشید مثقالی یکی از ماندگارترین چهره‌های گرافیک نوین ایران است که تصویرسازی‌ها و پوسترهایش در خاطره جمعی همه ثبت شده است. او در عرصه مجسمه‌سازی و نقاشی نیز هنرمندی نوگراست. نقاشی‌های او همچون مجموعه تندیس‌های کاغذی‌اش کنشی آزاد، رنگ‌هایی متنوع و لحنی ساده و رویایی دارند.

اثر پيش‌رو طرحي از چهره عباس كيارستمي را به نمايش مي‌گذارد، تمامی فضاي بوم به چهره اختصاص یافته و بدين ترتيب بر اهميت موضوع و تأثيرگذاري آن تأكيد مي‌ورزد. استفاده از رنگ‌های قرمز و صورتی و آبی در نقاشی این پرتره و نحوه قرارگیری چهره در کادر، یک رویکرد به تصویرگری سینمایی است و بنابراین این اثر را به پاپ‌آرت نزدیک می‌کند. لكه‌رنگ‌هاي نامتعارف، بدون وضوح و خطوط مشخص، بيننده را به كشف ابعاد پنهان اين شخصيت برجسته هنري دعوت می‌کند.

فرشید مثقالی درباره این اثر می‌گوید: «عباس کیارستمی یکی از قدیمی‌ترین دوستان و یاران من از سال ۱۳۴۰ بود؛ از زمان ورود به رشته نقاشی دانشکده هنرهای زیبا. در طول این همه سال، دور و نزدیک، پیدا و ناپیدا، همیشه برای من حضوری آرام با مهربانی ملایم و ناپیدا داشت. او کنجکاو، مراقب، تیزبین، ولی بسیار خوددار بود و با وجود ضبط همه چیز در همه وقت، صورتش کمتر حسی را بیان می‌کرد. محبت او در کلام و رفتار خود را نشان می‌داد. این اثر در یادبود او، در دومین سال گذشتش از دروازه این جهان شکل گرفت. در این نقاشی، چهره‌اش، همان صورتِ کنجکاو، خوددار و با محبت است که از او می‌شناختم. رنگ قرمز عینکش بیشتر مبین همین مهربانی می‌تواند باشد. با این اثر کوشیده‌ام خاطره‌اش را زنده کنم».

فرشید مثقالی (متولد 1322)

فرشید مثقالی دوره لیسانس نقاشی را در دانشکده هنرهای زیبای تهران گذراند (1350). از دوره دانشجویی به فعالیت گرافیکی پرداخت. در سال 1343 در اولین نمایشگاه گروهی تالار ایران شرکت کرد. در همکاری با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کتاب ماهی سیاه کوچولو را مصور ساخت (1348) و جایزه جشنواره بولونیا و بینال براتیسلاوا را دریافت کرد. بخش انیمیشن کانون را بنیاد نهاد و سرپرستی بخش گرافیک را نیز برعهده گرفت. در طول همکاری خود با کانون تا سال 1357 به تصویرسازی کتاب، طراحی پوستر و ساخت انیمیشن مشغول بود. همچنین جایزه هانس کریستیان آندرسن را برای مجموعه آثار تصویرسازی‌اش دریافت کرد (1353). مثقالی دوره‌ای را در فرانسه و امریکا گذراند و پس از بازگشت به ایران به تدریس در دانشکد‌ه هنرهای زیبای تهران و ساخت مجسمه‌های پاپیه‌ماشه و نقاشی مشغول شد.