امضاء: «بانگیز 94» (روی بدنه)
سرامیک
33×33×110 سانتی‌متر
تاریخ اثر: 1394

آثار رضا بانگیز، چه در قالب نقاشی و چه مجسمه، همه بیانی روایی دارند و داستانی ساده را که از جهان پیرامون او نشأت گرفته بازگو می‌کنند. او راوی اساطیر و افسانه‌هاست و روایتی شخصی و منحصر به‌فرد از آنها ارایه می‌دهد.

اثر حاضر از جمله آثار اخیر هنرمند با مضامین فوق است. او دوره نخست خلق این مجسمه‌ها را در دهه پنجاه آغاز کرده و به گفته خودش آنها را به صورت ناخودآگاه ساخته اما جز یکی، بقیه مجسمه‌ها در جریان انقلاب از بین رفته‌اند. وی در دوره جدید، آنها را با تجربه و آگاهانه ساخته و در ساخت پیکره‌ها توجه خود را تنها به فیگور معطوف داشته است. تأثیر پیکره‌های باستانی و اساطیر بین‌النهرین به خوبی در این احجام دیده می‌شود. این آثار حجم‌های فیگوراتیوی از انسان‌های منجمد و ساکت هستند که به مخاطب خیره شده‌اند. جنس مجسمه از سفال است که پس از پخته شدن در مرحله اول لعاب زده شده و دوباره در کوره رفته و در مرحله آخر رنگ‌آمیزی شده است.

این مجسمه در نگاه اول یادآور پیکره گودآ – فرمانروای خردمند سومریان در شهر اور- در حال نیایش است و از همین رو تأثیر سبک پیکرتراشی این دوره در آن کاملاً مشهود است؛ پیکره‌هایی که غالباً به نظاره یا نگهبانی ایستاده‌اند. بدن مجسمه کنده‌کاری شده و پوشیده از نقش‌مایه‌های تزیینی ایرانی است که رنگ و بوی بومی اثر را دو چندان می‌کنند. پیکره مرد گویی از دل یک استوانه تراشیده شده و فیگوری تا حد امکان ساده‌سازی شده است. با حداقل فرم و چیدمان منظم هندسی سادگی و یکپارچگی خود را به نمایش می‌گذارد، همراه با ارجاعاتی که ریشه در تمدن باستان دارد. با تمام این سادگی، هنوز رازی مگو در چهره‌اش موج می‌زند و مخاطب را به مکاشفه فرا می‌خواند.

رضا بانگیز (متولد 1316)

رضا بانگیز در هنرستان هنرهای زیبای تهران آموزش دید (1339-1335). در دومین بینال تهران (1339) موفق به دریافت جایزه شد. به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد و در هنرستان هنرهای زیبای میرک به تدریس پرداخت (1350-1345). پس از اقامت یک ساله در پاریس (1351) کار تدریس را در هنرستان هنرهای زیبای تهران شروع کرد. بعداً با استفاده از کمک هزینه تحصیلی مدتی در امریکا به سر برد (1357). آثارش در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعدد در ایران و دیگر کشورها به نمایش درآمده است. بانگیز از سوی شورای ارزشیابی هنرمندان کشور مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) را دریافت کرده است.