امضاء: «بانگیز 96» (پایین چپ)
رنگ‌روغن روی بوم
چهارلته‌ای، هر لت 90×150 سانتیمتر، در مجموع 360×150 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1396

نقاشی‌های رضا بانگیز، بیانی روایی دارند و داستانی ساده را که از جهان پیرامون او نشأت گرفته، بازگو می‌کنند. او راوی اساطیر و افسانه‌هاست. سنت‌ها و آیین‌های مردمی ایران دستمایه همیشگی نقاشی‌های بانگیز است که به شکلی ساده‌شده و اغلب سیاه و سفید ارایه می‌شوند. در این اثر منحصر به‌فرد، بانگیز تصویری رنگین از کاراکترهای شناخته‌شده نقاشی‌های خود را که همان مردم کوچه‌وبازار هستند، بازآفرینی کرده است. فضای رنگارنگ که بر زمینه سیاه تابلو کنتراستی قوی را پدید آورده، همچنین چهره‌های کاریکاتوری شخصیت‌ها بر بومی بزرگ و گسترده، این اثر را به نمونه‌ای خاص در مجموعه آثار بانگیز بدل می‌کند.

رضا بانگیز (متولد 1316)

رضا بانگیز در هنرستان هنرهای زیبای تهران آموزش دید (1339-1335). در دومین بینال تهران (1339) موفق به دریافت جایزه شد. به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد و در هنرستان هنرهای زیبای میرک به تدریس پرداخت (1350-1345). پس از اقامت یک ساله در پاریس (1351) کار تدریس را در هنرستان هنرهای زیبای تهران شروع کرد. بعداً با استفاده از کمک هزینه تحصیلی مدتی در امریکا به سر برد (1357). آثارش در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعدد در ایران و دیگر کشورها به نمایش درآمده است. بانگیز از سوی شورای ارزشیابی هنرمندان کشور مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) را دریافت کرده است.