امضاء: «بانگیز 98 » (پایین چپ)
اکریلیک روی بوم
90×150 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1398

نقاشی‌های رضا بانگیز، بیانی روایی دارند و داستانی ساده را که از جهان پیرامون او نشأت گرفته، بازگو می‌کنند. او که بیشتر راوی سنت‌ها و آیین‌های مردمی ایران است در آثار متأخر خود تصویری رنگین از مردم کوچه‌وبازار در عصر مدرن امروزی را بازآفرینی می‌کند. این بار شخصیت‌ها به جای این‌که در فضایی روستایی و سنتی ترسیم شوند، چهره‌هایی کاریکاتوری هستند در حال خوردن همبرگر و نوشیدن نوشابه. قرارگیری شخصیت‌ها بر بومی بزرگ و در فضایی بدون پسزمینه این اثر را به نمونه‌ای خاص در مجموعه آثار بانگیز بدل کرده است.

رضا بانگیز (متولد 1316)

رضا بانگیز در هنرستان هنرهای زیبای تهران آموزش دید (1339-1335). در دومین بینال تهران (1339) موفق به دریافت جایزه شد. به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد و در هنرستان هنرهای زیبای میرک به تدریس پرداخت (1350-1345). پس از اقامت یک ساله در پاریس (1351) کار تدریس را در هنرستان هنرهای زیبای تهران شروع کرد. بعداً با استفاده از کمک هزینه تحصیلی مدتی در امریکا به سر برد (1357). آثارش در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعدد در ایران و دیگر کشورها به نمایش درآمده است. بانگیز از سوی شورای ارزشیابی هنرمندان کشور مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) را دریافت کرده است.