امضاء: «شباهنگی» (پایین راست)
رنگ‌ماشین روی بوم
140×90 سانتیمتر
تاریخ اثر: دهه 1390

نقاشی‌های کمینه‌گرای شباهنگی، تجسم طبیعتی بکر و دست‌نخورده است که دیرزمانی در همهمه زندگی پرتلاطم معاصر فراموش شده است. شباهنگی قریب سی سال، به خلق مناظری باز و وسیع از تپه‌ها و کویرهای ایران در رنگ‌های متنوع پرداخته و با استمراری ستودنی، این آثار را به یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های نقاشی معاصر ایران بدل کرده است. ترکیبی به غایت خلاصه شده، با خطوط منحنی که به منتهای سادگی رسیده‌اند، تمام برداشت او از روح طبیعت است.

با آن که شباهنگی دلبسته طبیعت است، اما رنگ و سطوح تخت آثارش او را از نقاشان طبیعت‌پرداز جدا می‌کند و با اتصال به فضای گرافیک، نقاشی را به عالم تصویرگری مدرن می‌کشاند.

در اثر حاضر منحنی‌هایی قاطع، از تپه‌های مخملی با رنگ‌های پر کنتراست نمایش داده شده‌اند که با وجود لکه‌هایی که در جای‌جای تصویر درختان را تداعی می‌کنند، اما به سبب انتخاب رنگ‌های نارنجی و آبی از واقعگرایی محض دور شده و سرزمینی خیالی را به نمایش می‌گذارند. گستره دشت چون تن انسان است و حس سرزندگی‌اش را می‌توان چون خونی دانست که در زیر پوست آن جریان دارد.

جلال شباهنگی (1402-1314)

جلال شباهنگی در رشته گرافیک تبلیغاتی و نقاشی از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در سن‌خوزه فارغ‌التحصیل شد (1346-1339). او بیش از سه دهه به عنوان استاد گرافیک در دانشکده هنرهای زیبای تهران تدریس کرد. نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در تالار قندریز برپا داشت (1350) و از آن پس آثارش در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعدد در ایران و دیگر کشورها به نمایش درآمد. شباهنگی همچنین فن شیشه‌گری را در کالج سن‌خوزه فراگرفت و نمایشگاه‌هایی از مجسمه‌های شیشه‌ای نیز برگزار کرد.