امضاء: «سعید صادقی 1/1 1365 و امضای هنرمند» (پشت اثر)
چاپ روی کاغذ عکاسی (دیازک)
178×118 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1365
تاریخ چاپ: 1399
تک­‌نسخه
-این اثر در کتاب "سعید صادقی از مجموعه عکاسان جنگ" (ص 177) انتشارات انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس (1395) به چاپ رسیده است.

از میان عکاسان ایرانی، نام سعید صادقی، هم از جهت حضور پیوسته و مستمر از آغاز تا پایان دوران دفاع مقدس و هم از حیث کیفیت عکس‌های گرفته شده که با جسارت و خلاقیت عکاس گرفته شده‌اند، در تاریخ هنر عکاسی معاصر از اهمیت فراوانی برخوردار است. دوربین او استعداد یافتن عناصر تراژیک در دنیایی را دارد که علاوه بر نمایش چهره‌ای دقیق از جنگ، به کیفیت‌های زیبایی‌شناسی درخوری نیز دست یافته است. عکس‌های صادقی به مثابه آیه‌هایی خاموش هستند که دلاوری، شجاعت و عشق رزمندگان ایرانی را به سرزمین مادریشان به تصویر می‌کشند.

عکس حاضر در نگاه نخست تصویری آشنا و مکرر از حرکت و اعزام سربازان به سوی یک عملیات جنگی است. عکاس آشکارا نگاهی همدلانه و همراه با تصویر دارد که نتیجه مشارکت تنگاتنگ او با موضوع جنگ بوده است. از منظری دیگر این عکس و دیگر آثار این دوره از کارنامه هنری صادقی را می‌توان جزو جریان «ژورنالیسم نو» به حساب آورد، به این معنا که عکاس خودش جزیی از سوژه عکسبرداری است و شرایط زندگی‌اش مشابه آن چیزی است که مصور کرده است. با تأملی بر مجموعه عکس‌های جنگ صادقی می‌توان باور داشت که عکاس زمانی به بهترین عملکرد خود رسیده که کیفیت منحصربه‌فرد این رسانه را به انجام رسانده و آن بازنمایی دنیای واقعی پیرامونش در مناطق جنگی است.

سعید صادقی (متولد 1332)

سعید صادقی عکاسی را در شیراز و بعدها در تهران با کار در لابراتورهای چاپ و ظهور آغاز کرد. از وقایع انقلاب و جنگ عکاسی کرد و موفق به دریافت جایزه ویژه جشنواره سینمای جوان و سازمان یونسکو برای یکی از عکس‌هایش (1366)، دیپلم افتخار بهترین تصویربرداری در جشنواره کودکان (1375)، برنده مجسمه زرین بهترین تصویربرداری در نهمین جشنواره فیلم مقدس (1378)، جایزه بهترین کتاب سال (1378)، جایزه ربع قرن کتاب (1388) شده است. صادقی در سال 1386 از سوی شورای ارزشیابی هنرمندان کشور مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) را دریافت کرده است.