در میان خاندان‌های هنرمندان تجسمی ایران، هیچ نامی، با چنین کیفیت و کمیتی، غیر از «امدادیان» ثبت و ضبط نبوده است.

یعقوب امدادیان، نقاش و گرافیست نوگرا، فارغ‌التحصیل از دانشکده هنرهای تزیینی تهران و مؤسس گالری هور، هنرآموزی را در سال ۱۳۴۵ در هنرستان «میرک» تبریز آغاز کرد.

در نقاشی‌های ابتدایی،‌ یعقوب امدادیان، منظره‌سازی واقع‌گرایانه را با مهارت، تصور و تصویر ساخته است که آثار این دوره هنرمند، اغلب مشمول فضاسازی‌هایی در تشابه هم و تقسیم‌بندی‌ها و تناسباتی در سطوح مختلف پهنه اثرپذیر هستند که در کنار و امتداد هم قرار و استقرار گرفته‌اند.

در دوره‌های بعد، یعقوب امدادیان و آثار او، گرایش به کوبیسم، در ترکیب با امپرسیونیسم را تجربه می‌کنند و این رفتار، همراه با سبقه و سابقه آثار هنرمند، نوعی از انتزاع را در آثار او نما می‌بخشد که منحصر اوست؛ یعنی با دورشدن از واقع‌گرایی، هم‌چنان رنگ‌ها و سایه‌روشن‌های برگرفته از امپرسیونیسم،‌ رفتار کوبیستیک آثار او را که با سطوح هندسی گوناگون، در یک پهنه چیده‌ شده‌اند، تفسیر و تأویلی از منظره می‌بخشد – زمین، آسمان، دریا و… – این‌جا، اما مهارت در رنگ‌گذاری و ایجاد نشانه‌هایی رنگین از المان‌ها، برخاسته از کیفیت آثار متقدم یعقوب امدادیان است. او، در انتزاعی‌ترین آثار هم، هم‌چنان منظره‌ساز و منظره‌باز است.

اثر حاضر در امتداد آثار انتزاعی یعقوب امدادیان، توأم با رفتاری امپرسیونیستی، منظره‌ای از دریا را در غروب، همراه با پالتی درخشان و کمپوزیسیونی دقیق، تداعی می‌کند. این نقاشی، اثری عمیق از دوره‌های متأخر آثار هنرمند است که یعقوب امدادیان در اوج بلوغ ذهنی و پردازش لایه‌های درونی زیست و هنر تنفس کرده است. این‌چنین، فرم و محتوا را در تعادل و تبادل، خاسته و ساخته است؛ یک انتزاع ایرانی در آثار امدادیان، او را بی‌مرز می‌سازد.

یعقوب امدادیان (متولد 1327)

یعقوب امدادیان در هنرستان هنرهای زیبای میرک تبریز و سپس هنرستان هنرهای زیبای تهران آموزش دید (1348-1345). در مقطع لیسانس نقاشی (1352-1348) و فوق‌لیسانس طراحی گرافیک (1355-1352) از هنرکده هنرهای تزیینی فارغ‌التحصیل شد. اولین نمایشگاه انفرادی خود را در خانه آفتاب تهران برپا کرد (1350) و از آن پس آثارش در نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی متعدد در ایران و دیگر کشورها به نمایش درآمده است. امدادیان در سال‌های 1356 تا 1358 مسؤولیت ساماندهی انتشارات و نمایشگاه‌های فرهنگسرای نیاوران و در سال‌های 1363 تا 1383 معاونت و کارشناسی هنری موزه هنرهای معاصر تهران را برعهده داشته است. او پس از بازنشستگی از خدمات دولتی، نگارخانه هور را در تهران تأسیس کرد (1384).