بیتا وکیلی با بهره‌گیری از چوب‌ها و فلزها در ترکیب‌های منتشر و تصاویر درهم‌پیچیده در نقشه‌های جغرافیایی، ریتم را در آثار خود وارد کرده و بدین وسیله فرم‌های انتزاعی و واقعیت‌های شهری را با هم پیوند می‌زند. حضور برج‌ها و آسمان‌صخراش‌ها در آثارش بر کیفیات بی‌احساس و سرد زیست شهری دلالت می‌ورزند.

این تابلوی سه‌لتی سه بخش نسبتاً متفاوت را در خود جای داده است. بخش میانی نمایی از یک شهر صنعتی را در خود جای داده و در دو طرف نمایی کهکشانی از دو جنین، مانند یین و یانگ با جهت‌های مخالف جای گرفته و اطرافشان دورنمایی از شهر به چشم می‌خورد. گویی، شهر آبستن یک رویاست. همچنین استعاره سه‌گانه تولد، زندگی و مرگ در کل این پرده عریض قابل بازخوانی است.

بیتا وکیلی (متولد 1352)

بیتا وکیلی دوره لیسانس نقاشی را در دانشگاه آزاد اسلامی گذراند (1373-1369)، سپس از دانشگاه هنر مدرک فوق‌لیسانس نقاشی گرفت (1379). فعالیت هنری خود را از اوایل دهه هفتاد شروع کرد. نخستین بار مجموعه‌ای از نقاشی‌هایش را در گالری اثر به تماشا گذاشت (1380). از آن پس آثارش بارها به صورت انفرادی و گروهی در ایران و دیگر کشورها به نمایش درآمده است.