امضاء: «ایرج اسکندری 1399» (پایین چپ)
ترکیب مواد روی تخته
دو لته‌ای، هر لت 157×155، در مجموع 314×155 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1399

ایرج اسکندری در مجموعه آیینه‌ها مسیری را که از نقاشی فیگوراتیو روایی به سمت انتزاع و کمینه‌گرایی در فرم و رنگ طی کرده به نمایش می‌گذارد. او که همواره در پی نمایش مفاهیم قدسی و عرفانی در آثارش بوده، در این مجموعه با الهام از هنر اسلامی شرقی، از فیگور و امر محسوس گذر کرده و در ساختاری هندسی سعی در نمایش عالم مثال دارد.

استفاده از آیینه‌های کوچک و تونالیته رنگ‌های درخشان، به‌ویژه قرمز، همراه با خطوطی برجسته، ترکیبی ناب از نور و رنگ را در معرض دید قرار می‌دهد. آیینه به عنوان بازتاب‌دهنده نور جایگاهی والا در هنر اسلامی دارد و ترکیب آن با مفاهیم هنر نوگرا همواره دغدغه هنرمندان معاصر و ایرج اسکندری بوده است.

ایرج اسکندری (متولد 1335)

ایرج اسکندری مقدمات نقاشی را در مشهد نزد منصور دولو فرا گرفت. در رشته نقاشی از هنرکده هنرهای تزیینی فارغ‌التحصیل شد (1357-1353). دوره نقاشی دیواری را در فرانسه گذراند (1358). درجه فوق‌لیسانس پژوهش هنر (1374) و دکترای پژوهش هنر (1384) را از دانشگاه هنر دریافت کرد. نخستین بار نقاشی‌هایش را در اتاق بازرگانی مشهد به نمایش گذاشت (1351). پس از انقلاب اسلامی آثارش بارها در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در ایران و دیگر کشورها ارایه شده است. اسکندری مدتی با حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی همکاری می‌کرد (1361) و در دوره‌هایی مدیریت گروه‌های تجسمی و ریاست دانشکده هنرهای تجسمی دانشگاه هنر را برعهده داشته است.