در سبک­‌شناسی آثار هانیبال الخاص، بیش از هر چیز باید به انگاره­‌های اسطوره­ای و خوانش­‌های روایی و تصویری هنرمند از تاریخ جهان باستان توجه داشت. روایتی که در اثر پیش­رو مشاهده می­‌شود، نتیجه­ درک عمیق هنرمند از مفاهیم این فرهنگ و تاریخ است که دغدغه همیشگی وی بوده است. هانیبال، در آثاری همانند این اثر، ترکیب تصویر، نوشته­‌هایی همچون طلسم و دعا، خطوط هندسی، جداول رنگی و فیگورهای استیلیزه را به عنوان مهم­‌ترین عناصر تصویری برای انتقال معنا به کار گرفته است. صورت­‌های دایره­‌ای و خورشیدوار، فیگورهای موازی و ریتمیک و تمثال­‌هایی در بالا و پایین اثر که یادآور هنر سرزمین آشور هستند، نقش اصلی روایت را بر عهده دارند تا بیننده را با میراث خاصِ الخاص آشنا سازند.

اندیشه­ هانیبال، جولانگاه چندین جریان مهم فکری و باورهای به تصویر درآمده­‌ایست که وی در دوره‌های مختلف به آنها پرداخته است. همانطور که اشاره شد، جهان­‌بینی اصلی او، به تبارش، یعنی سرزمین کهن آشور باز می­‌گردد. آشور سرزمینی کهن از تبار تمدن‌های باستان میان­‌رودان است که در کنار سومر و بابل، مهم­‌ترین حوزه­‌های فکری و فرهنگی خاورمیانه­ کهن را تشکیل می­‌دهند. متأثر از این حوزه­ فرهنگی، گاه شخصیتی چون گیل­گمش و گاه نقوش اسطوره­‌ای از قهرمان­‌های باستانی در آثار الخاص تکرار می­‌شوند. او در نقاشی­‌های خود، همچون اثر حاضر، روایت قهرمانانه­‌ای از آنچه بر تاریخ سرزمینی کهن رفته است را با زبانی تصویری حکایت کرده، تکرار می­‌کند، فریاد می­‌زند و نهیب می­‌دهد. در پرده­‌ای گیل­گمش را فرامی­‌خواند و در گوشه­‌ای دیگر، انکیدو، آن یاغی مهرورز را در تکرار تصویر به نمادی از قهرمانِ یاور تبدیل می­‌کند. تکرار­هایی که در این اثر دیده می­شود، ژانری تصویرسازانه را پیش کشیده که جوهره­ آن در بیان شخصی الخاص نمایان است. با مشاهده­ دقیق و تحلیل عناصر به‌کار‌رفته در اثر، می­‌توان این روایت بیانگرای شخصی را بازشناخت.

اساس شکل­‌گیری این اثر و آثار مشابه الخاص، نوعی تعمق دقیق به سنت روایی تصویری، در هنر ایران است. اگر چه هنرمند مدت مدیدی در امریکا حضور داشته و با جریان­‌های مدرنیسم متأخر آشنا بوده، با این حال نوع اکسپرسیونیسم به کار رفته در این طیف از آثار او، بر خلاف هیجان­‌های رنگی موجود در هنر آن روزهای امریکا، کاملاً شخصی و مبتنی بر خط است. بر اساس همین رویکرد به خط، بسیاری از آثار وی به سمت طراحی رنگی گرایش دارند. اثر حاضر نیز یکی از بهترین تجربه­‌های خط‌‌‌‌ورزانه­ هنرمند با این رویکرد است. الخاص در این اثر علاوه بر بیان مفاهیم عمیق فرهنگی، با بهره از کیفیت­‌های مختلف خط و شدت و ضعف قلم، به نمایش شخصیت مستقلی از خط می­‌پردازند. با این حال تجربه­‌های فیگوراتیو رنگی و پرهیجان هنرمند در بحبوحه­ انقلاب ایران نیز در برگ‌­های تاریخ هنر کشور ماندگار است.