نصرالله افجه‌ای خوشنویس و هنرمندی فعال در عرصه نقاشیخط مدرن و معاصر است که به‌دلیل تسلط بر انواع خطوط ایرانی، ظرفیت‌های بصری موجود در خط را به ساحت نقاشی معاصر پیوند زده است. او به کشف ظرفیت‌های پنهان و آشکار در هندسه حروف فارسی و خلاصه‌کردن فرم‌ها به روایتی مدرنیستی از خطاطی رسیده و کارش را با خلق لذتی بصری، برمبنای کاربست زیبایی‌شناسی نهفته در ذات نقاشی ناب به سامان رسانده است.

در اثر حاضر هنرمند برای نمایاندن ظرفیت‌های موجود در مفردات خط ثلث، فرم‌ انحنادار و دایره‌گون حرف «ع» را در چیدمانی درهم‌تنیده به‌گونه‌ای ترسیم کرده که باعث القای چرخشی مدام و ضرباهنگی تعدیل‌گرا در چشم بیننده می‌شود که ریشه‌های خود را در آمیزش با آرمان‌های عرفان شرقی بازیابی می‌کند. در این‌جا دلبستگی افجه‌ای به کشف مجدد هندسه نهفته در حروف با فرم‌های منحنی، او را به درک ساحت شگفت‌انگیز ارزش تصویری در عرصه حروف‌نگاری معاصر رهنمون می‌سازد.

افجه‌ای در تابلوی پیش‌رو که در اوایل دهه پنجاه خلق کرده، مفهوم ذکرگونه «دور» را در فرآیندی زیبایی‌شناسانه و با ایجاد بافتاری درهم‌تنیده در سطح بوم توسعه ‌می‌دهد؛ این‌جاست که از نقاط اتصالات ظریف حروف، هویت و معنایی تازه حاصل می‌گردد و خط فارسی به نقوشی مینیمالیستی و در عین حال انتزاعی بدل می‌شوند.

نصرالله افجه‌ای (متولد 1312)

نصرالله افجه‌ای اصول خوشنویسی را نزد محمد کیمیا قلم زنجانی، علی‌اکبر کاوه و حسین میرخانی فرا گرفت و دیپلم خوشنویس ممتاز را از انجمن خوشنویسان ایران دریافت کرد. نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری سیحون برگزار کرد (1352). پس از آن آثارش در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعددی در ایران و دیگر کشورها به تماشا در آمده است که می‌توان به نخستین نمایشگاه هنری بین‌المللی تهران (1353)، جشنواره جهان اسلام در لندن (1355)، نمایشگاه بین‌المللی نقاشان سنتی در بولونیا (1356)، دوسالانه‌های نقاشی معاصر تهران و نمایشگاه هنر ایران در آلمان (1370) اشاره کرد. افجه‌ای علاوه بر دریافت مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) از سوی شورای ارزشیابی هنرمندان و نویسندگان کشور، از سوی سازمان صدا و سیما نیز به عنوان چهره ماندگار انتخاب شده است.