امضاء: (دریابیگی Daryabeigi 77) (پایین چپ)
رنگ روغن روی بوم
سانتیمتر 128×100
تاریخ اثر: 1356

مناظر ژرف و آرام عبدالرضا دریابیگی تجسم دنیایی بیکران همراه با آرامش است. وی که از نسل دوم نقاشان نوگرای ایران به شمار می‌رود، سنت منظره‌پردازی را با نگاهی تقلیل‌گرا و مدرن در هم آمیخته و بدین ترتیب طبیعتی خلوت با سکونی ابدی می‌آفریند که حتی از تداعی هرگونه شی مادی می‌گریزد؛ مناظری خالی از انسان، خانه، درخت و کوه که گاهی تا مرز انتزاع کامل پیش می‌روند.در نقاشی پیش رو شکوهی مبهم و خوفناک از طبیعتی بکر بر بستر فضایی مه‌آلود تصویر شده است. کمینه‌گرایی اثر، سوژه را در سرزمینی سبز خلاصه کرده است که در تعادلی تغزلی نمایان می‌شود. نقاش با گزینش رنگ‌های هم‌خانواده سبز، آبی و خاکستری‌های رنگین بر این تعادل و کمینه‌گرایی تأکیدی دوباره می‌کند. حل شدن ملایم رنگ‌ها و استفاده ماهرانه از قابلیت‌های رنگ روغن، عمق میدان خوبی را به وجود آورده که تمرکز بر آن روح را به تعمق و سیری درونی فرامی‌خواند.سرزمین تصویر شده، در تابلوی حاضر، گویی تجسمی نمادین از پیدایش نخستین خشکی بر آب‌های بیکران است و بسترساز عرصه‌ای برای خلق وجود. چیزی در دوردست و در لحظات نخستین خلقت، آنجا که هنوز خبری از حضور انسانی نیست، در حال شکل‌گیری است؛ عالمی آرمانی و بکر که فضای ابرگونه‌اش آن را در میان زمین و آسمان، معلق نگاه داشته است.

عبدالرضا دریابیگی (1391-1309)

عبدالرضا دریابیگی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران تحصیل کرد (1333-1330). نخستین بار در سال 1339 نقاشی‌هایش را در گالری استتیک به نمایش گذاشت. وی گالری مس را در سال 1342 در تهران تأسیس کرد. آثارش در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی به نمایش درآمد. دریابیگی از اعضای مؤسس گروه آزاد نقاشان و مجسمه‌سازان بود (1353). بعداً در فرانسه اقامت گزید و در همان‌جا درگذشت.