عبدالرضا دریابیگی، از نسل دوم نقاشان نوگرای ایران و فارغ‌التحصیل از دانشگاه تهران، همواره در ارتقای سطح فرهنگ عمومی تلاش داشت؛ از آن جمله: تأسیس گالری «مس» (۱۳۳۳) که از اولین گالری‌های هنر مدرن در ایران بود.

عبدالرضا دریابیگی، در آثارش، پیوسته طبیعتی ابتدایی ــ ابتدای طبیعت ــ همراه با منظری وسیع و بی‌کران، در عین و حینِ کمینه‌گرایی و فاقد المان‌های مضاف و مضاعف را، با مهارت و مهابت، پرداخته است که این طبیعت، هم‌چنین سویی به انتزاع را نما و نمایش می‌دهد؛ و این رفتار، آثار عبدالرضا دریابیگی را منحصر و امضاء می‌کند.

آثار او، آرایشی از آرامشی بی‌انتها را همراه قرابتی شاعرانه، فرم و محتوا می‌دهند و این، رفتاری عارفانه و ماورایی است که محصول ذهن سرشار از حس‌هایی هندسی است؛ آن‌چنان که خود می‌گوید: «اشکالِ معمارانه فضایی».

مناظر ذهن مدرن شرقی / شرق مدرن، جایگاه نوعی از اندیشه و سلوک بوده و هست که در وجه و وجهه تجسمی، آثار عبدالرضا دریابیگی، در مسیر معرف‌شناسانه‌شان، تداومی منطقی را اخذ و بازنمایی کرده‌اند: آثار او، از خط به قوس و آن‌گاه به منحنی سیر کرده‌اند و این، تکامل یک ذهن هندسه‌مند و عارفانه است که زیبایی‌شناسانه، هستن و شدن را تصور و تصویر ساخته است.

اثر حاضر از غیرقابل دسترس‌ترین دوره و آثار عبدالرضا دریابیگی است‌ که برخلاف معمول آثار او افق، بی‌نهایت را تصویر نمی‌سازد. این‌جا عمق، جایگزین شده و تا مرکز بوم سقوط می‌کند و تفسیری کهکشانی و بی‌انتها را، همراه کم‌ترین المان‌ها و رنگ‌هایی محدود، نمایش می‌دهد.

در این سال‌ها، آثار عبدالرضا دریابیگی، بیشتر دیده و شناخته شده‌اند و تداوم فروش آثار این هنرمند، نشان از جایگاه ویژه او در هنر مدرن ایران دارد و ارتقای سطح فرهنگی عمومی، آن‌چه عبدالرضا دریابیگی خواسته بود.

عبدالرضا دریابیگی (1391-1309)

عبدالرضا دریابیگی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران تحصیل کرد (1333-1330). نخستین بار در سال 1339 نقاشی‌هایش را در گالری استتیک به نمایش گذاشت. وی گالری مس را در سال 1342 در تهران تأسیس کرد. آثارش در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی به نمایش درآمد. دریابیگی از اعضای مؤسس گروه آزاد نقاشان و مجسمه‌سازان بود (1353). بعداً در فرانسه اقامت گزید و در همان‌جا درگذشت.