محمود زنده‌رودی ملقب به «زنده» نقاش خاطرات و ارزش‌های فرهنگی است که عموماً آثارش را با تکنیک کلاژ و اکریلیک خلق می‌کند. وی فعالیت هنری را با جنبش سقاخانه و ساخت نقشبرجسته آغاز کرد و در دوره‌ای دیگر به تمامی به استفاده از فرم خوشنویسی ایرانی روی آورد و با رویکردی فرمالیستی خط و رنگ را درهم آمیخت. نقاشیخط‌های او آمیخته‌ای از وابستگی به ریشه‌های عمیق فرهنگی و ملی و نگاه نوستالژیک به آن‌ها و تکنیک نقاشی غربی و برآمده از تجربه زیسته اوست.
در آثار متأخرش به بازنمایی جلوه‌های آشنای شکوه ایران باستان روی آورده و با شیوه تکنیکی ویژه خود، تصویری از موزاییک‌کاری‌های متقدم را یادآوری می‌کند. در اثر حاضر، با استفاده از نمادهای آشنای تخت‌جمشید با نقشبرجسته‌ها، سرستون‌ها و اشکالی از فروهر و خط میخی، تصاویری آشنا برای هر ایرانی را بازنمایی کرده است. ابعاد بزرگ نقاشی به بازنمایی این شکوه باستانی کمک کرده است. این اثر نشان‌دهنده علاقه او به تاریخ و فرهنگ ایران و همچنین تلاشش برای پیوند هنر مدرن با میراث کهن این سرزمین است.
زنده‌رودی در اثر حاضر برآن است تا فضایی برای تأمل و تفکر در مورد تاریخ، فرهنگ و هویت ایرانی فراهم کند. استفاده از نمادهای ملی و فرهنگی، مانند تخت‌جمشید، در آثار زنده‌رودی، نشان‌دهنده دغدغه و نگرانی او به از دست رفتن هویت ملی و فرهنگی ایران است. در اثر حاضر، زنده‌رودی با ترکیب عناصر هنر سنتی ایران، مانند خطوط میخی و نقوش تخت‌جمشید، با رویکردهای مدرن هنری، اثری خلق کرده که می‌کوشد هم ریشه در گذشته داشته باشد و هم به زبان روز سخن بگوید.

محمود زنده‌رودی (متولد 1322)

محمود زنده‌رودی فعالیت هنری خود را از دهه چهل آغاز کرد و اثری از او در دومین بینال تهران به نمایش درآمد (1339). اولین نمایشگاه انفرادی خود را در تهران گالری برپا کرد (1345). از سال 1357 با اقامت در فرانسه، فعالیت هنری را ادامه داد و آثارش را در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در فرانسه، آلمان، امریکا و دیگر کشورها به نمایش گذاشته است.