آیدین آغداشلو از چهره‌های تأثیرگذار بر شکل‌گیری مدرنیسم ایرانی است که همواره بیان و نوع نگاهش از درون تاریخ هنر به خودش است تا از بیرون. در میان هم‌نسلانش، او بیشترین توجه را به مطالعه هنر و از آن‌خودسازی نگاره‌های مشهور رنسانسی نشان داده است؛ به همین‌سبب در نقاشی‌هایش به شکلی نمادین مبانی فسلفی و اندیشه‌ورزی‌اش را از طریق بازخوانی میراث گذشته به نمایش می‌گذارد.
مجموعه «خاطرات انهدام»، برجسته‌ترین دوره آثار آیدین آغداشلوست که از دهه پنجاه خورشیدی تاکنون تداوم یافته و در حراج‌هایی معتبر چون بونامز لندن، کریستیز دوبی و حراج تهران در معرض دید و خرید بوده است. اثر حاضر، نماینده همین مجموعه است. این دوره، انهدام خاطراتی تصویری است که مخاطب نقاشی با آن قریب است، اما آیدین آغداشلو، این تصاویر را غریب می‌خواهد و می‌سازد و رفتاری پست‌مدرن را تبادر و حمل می‌کند. رجعت به گذشته و بازخوانی آن وجهی از پست‌مدرن است که در آثار آیدین آغداشلو، ویژه است.
آغداشلو در اثر حاضر با عنوان «سال یک» نخست پرتره زن رنسانسی را با جزییات فراوان اجرا و ستایش می‌کند. سپس تیغ بر گردن او کشیده می‌شود و رد خون بر مرگ آن زیبایی، آن وجود زنانه صحه می‌گذارد. نقاش از حذف کردن و از بین بردن می‌گوید. ظرافت در قلم‌گذاری‌های استادانه، در همخوانی نقاشی غرب و شرق و رنگ‌های درخشان، قابی ایستا را از دینامیکی زیبایی‌شناسانه سرشار ساخته و بر مرگ زیبایی اشاره دارد.
آیدین آغداشلو، برآیند هنر دیروز و امروز را حمل می‌کند؛ آن‌چنان که در اثر حاضر انهدام زیست، انسان معاصر و مصائب آن، با ایجاد فضایی رنسانسی و باشکوه، بیننده اثر را از تاریخ انسان و انسان تاریخی عبور می‌دهد. این یک‌ پارادوکس در جست‌وجوی معنای زیبایی است، اما زیبایی را تصویری متفاوت می‌بخشد.
آیدین آغداشلو، در کتاب «از خوشی‌ها و حسرت‌ها» می‌گوید: «… مانده‌ام و کار کرده‌ام و حاصل داده‌ام». سهمی ویژه از این حاصل، نقاشی‌های آیدین آغداشلوست.

آیدین آغداشلو (متولد 1319)

آیدین آغداشلو فعالیت حرفه‌ای خود را در نوجوانی با فعالیت در یک مؤسسه تبلیغاتی شروع کرد (1335). در سال 1338 وارد دانشکده هنرهای زیبای تهران شد، اما تحصیل را ناتمام رها کرد. نمایشگاه‌های انفرادی معدودی برپا کرده که نخستین آن در انجمن ایران و امریکا در تهران برگزار شد (1355)، اما آثارش در نمایشگاه‌های گروهی متعدد در ایران و دیگر کشورها به نمایش درآمده است. وی فعالیت نویسندگی را از سال 1342 آغاز کرد و تا به امروز بیش از صدها مقاله درباره هنر گذشته و معاصر ایران نوشته است. موزه رضا عباسی به سرپرستی او در سال 1355 برپا شد. کارشناسی آثار هنر قدیم ایران بخش دیگری از فعالیت‌های آغداشلوست.