امضا: اثر راست: « P. KALANTARI 1989» (پایین چپ) اثر چپ: «P. KALANTARI 1988» (پایین چپ)
اکریلیک و کاه‌گل روی بوم
71×56 سانتیمتر
تاریخ اثر راست:1368، اثر چپ: 1367

دو تابلوی حاضر، اثر پرویز کلانتری که همراه با هم در این حراج ارایه می‌شوند، به یکی از شناخته‌شده‌ترین و مهم‌ترین دوره‌های هنری او تعلق دارد، مجموعه آثار تکرنگ کاهگلی او که اولین نمونه‌های آن در دهه 1350 کارشده‌اند. دلبستگی کلانتری به معماری ایران از همین مجموعه آثارش شکلی برجسته و مهم در آثار او می‌یابند که تا پایان عمر هنرمند در کارهایش تداوم یافت. بناهای گلی زیر تابش آفتاب و سایه‌هایشان اساس فکر او را می‌سازند و کلانتری طی جست‌وجویی برای یافتن استتیک ویژه‌ای از سایه‌ها، از روستاهای کوهستانی تا کویر، سرزمین‌های گرم و آفتابی با بام‌های گلین مدور، با بادگیرها در سراسر ایران، هر کجای این دیار که آفتاب طلوع و غروب می‌کند، رنگ‌های گرم خاک از قهوه‌ای تا طلایی را بر تابلوهایش ثبت کرد.

پرویز کلانتری درباره تابلوهای تکرنگ کاهگلی خود می‌نویسد: «هر خشت و هر دیوار حرفی دارد با تو، رازی دارد از حوادث جهان و گذشت زمان. ساییدگی دیوار از باد است، از باران است، از گذشت زمان است و این زمین، زمینی که با اطمینان زیرپایت حس می‌کنی، اشارتی است در آیینه خشت به ناپایداری، و خشت نمودار خاک است و سرنوشت و سرگذشت تبار ماست بر دیوار. تا بماند به رسم یادگار، به رسم، به نقش، به شکل»[1].

[1] . بروشور نمایشگاه گالری سیحون، آبان 1352.

پرویز کلانتری (1395-1310)

پرویز کلانتری در رشته نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای تهران فارغ‌التحصیل شد (1338). نخستین بار نقاشی‌هایش را در یک نمایشگاه گروهی در گالری استتیک معرفی کرد (1330). در همکاری با مؤسسه فرانکلین و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، علاوه بر طراحی جلد کتاب‌های جیبی، تصویرگری کتاب‌های درسی و کتاب‌های کودکان مدتی مدیریت کلاس‌های آموزش هنر را در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برعهده داشت (1357-1347). آثارش در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعدد در ایران و دیگر کشورها به نمایش درآمد. یکی از آثار کلانتری در ساختمان سازمان ملل در نایروبی نصب شده است. او در سال‌های اخیر فعالیت چشمگیری در زمینه نوشتن قصه و دیگر مقوله‌های نویسندگی داشت.