امضاء: «پروانه اعتمادی» (پایین چپ)
پاستل روی مقوا
58×74 سانتیمتر
تاریخ اثر: 1371
این اثر با گواهینامه خانم پروانه اعتمادی ارایه می شود.

نقاشی‌های پروانه اعتمادی همواره رویکردی متفاوت به متریال‌های ساده را به نمایش می‌گذارند؛ استفاده از پاستل، مدادرنگی و کولاژ در آثار او عرصه‌ای است برای ظهور امکانات رنگ، خط و بافت بر بستر مقوا، کاغذ، چوب و بوم. این ساده‌گزینی ماده نقاشی، در انتخاب موضوع نقاشی نیز دیده می‌شود. یک گلدان گل، میوه، پیت حلبی، آبپاش و… برای بیانگری ذهنیت اعتمادی کافی و گویاست.

نقاشی پیش‌رو از مجموعه نقاشی‌های پاستلی و مربوط به یکی از دوره‌های درخشان کاری پروانه اعتمادی است. این مجموعه که پس از دوره نقاشی‌های آبستره شروع شد، نگاه مینیمالیستی و کمینه‌گرای نقاشی‌های تجریدی را با مضامین اشیاء ساده و اغلب پیش پا افتاده به هم می‌آمیزد و سطوح رنگی را با حداقل فرم‌ها بازنمایی می‌کند.

علاوه بر ساده‌سازی فرم و موضوع، در این اثر رنگ نیز صریح، محدود و بسیط است. کمپوزیسیون ساده و دفرماسیون فرمی گرچه اثر نقاشی را از هر نوع مفهوم پیچیده دور می‌کند، در عین حال اشیا با دقت و ظرافت در چارچوب کادر جای گرفته است.

نوع انتخاب اشیایی چون سینی پذیرایی در پشت گلدان و میوه، بازتاب تجربیات زیسته هنرمند و نگاه زنانه به خانه و محیط زندگی روزمره است؛ گویی نقاش برای بیانگری به امور پیچیده نیازی ندارد. قرارگیری اشیای دم‌دستی، فضا را از هرگونه مفهوم کنایی خالی می‌کند و شی را در بی‌تکلف‌ترین حالت نمایش می‌دهد. عدم حضور خط زمینه سبب نوعی تعلیق فضا در اثر نقاشی شده است. گویی سه شیء تشکیل‌دهنده اثر در خلایی لازمان و لامکان، در سکونی آرام رخ می‌نمایند. الگوهای تکرارشونده در فرم و موضوع، رنگ‌گزینی محدود، خلوص فرمی، خطوط زمخت کناره‌نما، پرهیز از به‌کارگیری سایه‌روشن از دیگر وجوه شاخص در نقاشی‌های پاستلی اعتمادی است.

پروانه اعتمادی (1404-1326)

پروانه اعتمادی تحصیل در دانشکده هنرهای زیبای تهران را نیمه‌تمام رها کرد (1347). وی نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در تالار قندریز برگزار کرد (1348). پس از آن آثارش در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعدد در ایران و دیگر کشورها به نمایش درآمد. اعتمادی همچنین طرحی با مضمون «آب» را برای غرفه «نیازهای اولیه» در اکسپو 2000 هانوفر اجرا کرد. از مجموعه آثار او چندین کتاب به چاپ رسیده است.