منصور قندریز، نقاش و شاعر کوتاه زیست، اما زیست هنری او و تأثیر بی‌تکرار حضورش در هنر نوگرای ایران و اتصال هنر سنتی به هنر مدرن، با همراهی او در جنبش سقاخانه و بنیان تالار ایران (تالار قندریز) نامش را جاوید ساخته است.

تکچهره حاضر، از آثار متفاوت و متعلق به زمانی است که او تحصیل در هنرستان هنرهای زیبای تهران را به پایان رساند و به تبریز بازگشته است. اندکی بعد از این نقاشی در هنرکده هنرهای تزیینی جز اولین گروه دانشجویان شروع به تحصیل می‌کند و اولین نمایشگاه انفرادی خود را در سال 1339 در تالار رضا عباسی برگزار می‌کند. بدین‌ترتیب اثر حاضر را می‌توان حاصل اولین تجربه‌های او در هنر مدرن برشمرد.

اثر پیش رو از میان اندک پرتره‌سازی‌های منصور قندریز، اگرچه فاقد تاریخ است، مانند دیگر پرتره‌های این دوره از آثار هنرمند، تلاش در ساده‌سازی و خلاصه‌گرایی را در خود دارد. شیوه رنگ‌گذاری و رنگ‌پردازی و بهره‌جستن از پالت محدود همراه تصویر دختری جوان و شاداب که به روبه‌رو نگاه می‌کند، مخاطب را جذب سادگی خود می‌کند. گویی نقاشی در یک نشست و بدون پرداخت و پیرایه‌سازی کار شده است.

منصور قندریز (1344-1314)

منصور قندریز در هنرستان هنرهای زیبای تهران آموزش دید. نخستین بار مجموعه‌ای از نقاشی‌هایش را در تالار رضا عباسی به نمایش گذاشت (1339). لیسانس نقاشی را از هنرکده هنرهای تزیینی گرفت (1340). در سال 1343، به اتفاق چند تن دیگر از هنرمندان تالار ایران را بنیاد نهادند که بعد از مرگ قندریز، به نام او خوانده شد. آثار قندریز در چند نمایشگاه گروهی به نمایش درآمد و به دو بینال تهران راه یافت. در 30 سالگی در اثر سانحه رانندگی درگذشت.